Skip to content

Koeienhuid roept kindervragen op

Koeienhuid roept kindervragen op

Koeienhuid roept kindervragen op


Trots rol ik de zwart-witte koeienhuid uit op de vloer.
‘Hoe hebben ze die haren op dat kleed geplakt?’, vraagt onze jongste direct. Ook de middelste vraagt een paar keer of dat leer plus die haren echt, maar dan ook echt de huid van een koe zijn. De koeienhuid roept kindervragen op, bij die van ons van onder de twaalf. Ze vinden plastic sportschoenen en een kunststof voetbal normaal, eten blauwe piratenhagelslag en voeden eenvoudig virtuele huisdieren op. Ze zijn niet de enige, want dan staan de buurjongens in dezelfde leeftijd voor de deur.

‘Hoe krijgen ze die haren zo mooi op het kleed geplakt?’, vraagt de eerste stomverbaasd.
‘Hier zijn ze vergeten om hem te verven’, zegt de tweede, die een van de kleine bruine vlekjes ontdekt. De knapen kijken verbaasd als we vertellen, dat dit nu de huid van een koe is.
‘Het is echt bijzonder. Hoe glad het is, als je met de haren meegaat. Je voet volgt het spoor van de haren’, zegt onze zoon. De buurjongens proberen het ook en bekijken daarna de onderkant van het kleed vol aandacht.
‘Hoe krijgen ze nu de haren van de huid om leren schoenen te maken’, is de volgende vraag. Dat weten we niet precies.
Nooit had ik kunnen voorzien dat iets natuurlijks zoveel kindervragen oproept.

EyePet PS3 de broze spiegel naar de toekomst

EyePet PS3 de broze spiegel naar de toekomst

EyePet PS3 de broze spiegel naar de toekomst

EyePet en de camera voor de PS3 komen via een aanbieding in ons gezin. Met snel toenemende verbazing zien mijn man en ik hoe onze dochters het digitale wezen dat op het televisiescherm in onze woonkamer leeft direct adopteren. Gemakshalve moet ik opmerken dat tamagotchies en huisdieren op internet het bij onze meiden altijd goed deden.
‘Laat je EyePet springen door je hand in de lucht te bewegen’, zegt de man op de tv. Ons kind maakt schizofrene gebaren in de lucht en op het scherm springt de EyePet door de lucht. Dan mag ze hem over de buik kriebelen. Het beest ligt virtueel bij haar op schoot en zij aait hem op de tv.
‘Volgens mij zit er echt een steekje bij je los als je dit leuk vind’, constateert mijn man praktisch.
‘Ik weet het niet. Volgens mij is dit een deel van de toekomst. Dat later een webcam bewegingen detecteert, waarmee iets in gang wordt gezet’, vind ik.

Het spel gaat verder.
Is het eigenlijk nog wel een spel?
Als een wezen voor de verzorging afhankelijk van je is en opgewekt jouw tekeningen natekent, en emotie toont.
‘Het is een handig huisdier. Hij verhaart tenminste niet’, zegt onze dochter opgewekt.
Ik kijk naar onze scheepshond in de rui, die uiterst dankbaar is en emotie toont als hij uit mag of een hapje krijgt. Ik aai hem. Hij is warm en dankbaar. Dankbaar is de EyePet op het scherm ook als zij hem over zijn kop aait. De lichaamswarmte ontbreekt.

Het is allemaal zo bizar. Ons kind trommelt op de grond om de EyePet van de ene kant van het scherm naar de andere kant te laten rennen en wij kijken toe, maar hebben het gevoel de natuurlijke clou te missen.
‘Volgens mij is dit de toekomst. Dat je via de webcam het eten in de keuken kunt maken’, zeg ik tegen mijn man. Dat denkt hij ook, terwijl hij naar zijn dochter kijkt, die het volkomen normaal vindt om de door EyePet nagetekende tekening te beoordelen en te constateren dat EyePet nog wat moet leren.

Ik denk terug. Ooit schreef ik op een geboortefelicitatiekaartje dat kinderen een broze spiegel naar de toekomst zijn. Vandaag voelt het meer als een brute aardschok.

Nachtelijke stad

Rotterdam in de nacht, een verlicht stadsbeeld

Rotterdam in de nacht, een verlicht stadsbeeld


De nachtelijke stad verdoezelt met verlichting de fouten van de dag.

Voertaal binnenvaart Duits of Engels

De voertaal in de binnenvaart is geen Frans, maar Duits of Engels

De voertaal in de binnenvaart is geen Frans, maar Duits of Engels


De voertaal in de binnenvaart is momenteel en al generaties lang Duits. Op termijn wordt de voertaal voor de binnenvaart Engels, daarover is namelijk weloverwogen gestemd op het congres The Power of Inland Navigation, het congres waarop volgens de overlevering nog geen handvol varende schippers, wat binnenvaartvertegenwoordigers en een boel ambtenaren aanwezig waren.
Het nut van deze wijziging is onduidelijk. Het is onmogelijk om met een binnenvaartschip in Engelstalig vaargebied te komen. De meeste vaarbewegingen vinden in Duitsland plaats. De grootste binnenvaartvloot is Nederlands. Op binnenvaartopleidingen wordt sinds generaties Duitse les gegeven.

Voordelen Engelse voertaal binnenvaart
Als begrijpelijk voordeel dragen beleidsmakers aan dat computers doorgaans Engels praten en dat digitalisering van de binnenvaart in de toekomst onvermijdelijk is. Dat kan een goed argument zijn, ware het niet dat er geen Engelstalige binnenvaart is die lijkt op die van West-Europa. Kortom alle software moet voor de binnenvaart worden ontwikkeld, dan is het niet moeilijk om er een optie Duits aan toe te voegen.

Het grootste voordeel van overstappen op Engels zit hem in het ambtelijk bestand. Veel ambtenaren spreken beroerd, zo niet geen Duits, maar leren in de zeehavens wel Engels om met de zeevaart te kunnen praten. En er is een klein aandeel Franse binnenvaart, die het vertikt om welke taal anders dan Frans te spreken. Zo af en toe steekt zo’n Franse autist de Westerschelde over en vaart zonder te willen communiceren Nederland binnen. Treft deze Franse autist buiten het Rijnstroomgebied een overijverige ambtenaar, dan moet deze voor honderden euro’s een tweetalige loods inhuren. Dat zint de Fransen uiteraard niet en de sancties tegen slecht Frans sprekende Nederlandse schippers zijn op Franstalig gebied niet van de lucht. Frans is in het Rijnstroomgebied trouwens een officiële voertaal. Alleen spreken veel ambtenaren in het Rijnstroomgebied ook nauwelijks Frans.

Incidenten bepalen discussie binnenvaartvoertaal
Incidenten zijn de momenten waarop de discussie over de voertaal in de binnenvaart weer oplaait.
Een discussie die eigenlijk niet goed te volgen is. Het is een discussie over een systeem dat, op een paar incidenten per jaar na, op de werkvloer uitstekend functioneert. En waarbij die paar incidenten niet worden opgelost met het invoeren van het Engels, want dat willen en of kunnen die veroorzakers ook niet spreken.
Eigenlijk gaat het in het hele probleem maar om een vraag. Moet de binnenvaart in het hele Rijnstroomgebied en de zeehavens Engels gaan praten, omdat ambtenaren hun talen niet meer beheersen of heeft de gebruiker op de werkvloer en als belasting- en havengeldbetaler recht op ambtenaren die hun talen beheersen?

IJsinformatie voor de binnenvaart, een standaard is ver te zoeken

Informatie over ijs op de vaarwegen is niet gestandaardiseerd

De presentatie van informatie over ijs op de vaarwegen is niet gestandaardiseerd


De binnenvaart heeft momenteel te maken met ijs op de vaarwegen. In de presentatie van deze informatie is niks gestandaardiseerd. Het telkens anders moeten interpreteren van dezelfde vorm van informatie werkt vertragend in de praktijk.

De hoeveelheid ijs binnen Nederland is op te zoeken op de website van het infocentrum binnenwateren van RWS of op Teletekst. Teletekst maakt gebruik van symbolen en het infocentrum van een lettercode. In Duitsland en België gaat het er weer anders aan toe.
Het is onmogelijk om zonder kunstgrepen een link naar de ijssituatie in Utrecht te geven op de site van het infocentrum binnenwateren. Dat ligt aan de site. Deze gebruikt nog frames. Er is niks mis met frames, laat dat duidelijk zijn, maar je moet er liefhebberijen mee presenteren.

Informatie over ijs op de vaarwegen bekijken
Surf naar de site van het Informatiecentrum binnenwateren, klik daar op ijs en zoek bijvoorbeeld Utrecht uit. Er ontvouwt zich in een frame een kaart van de provincie met mysterieuze lettercodes. Links bovenin staat een bijna onzichtbaar linkje met legenda. Daar staat de verklaring van de letters die bij de vaarwegen staan. De informatie is zeer gedetailleerd, misschien zelfs wel te, voor normaal gebruik van de beroepsvaart dan. Voor kabouters die willen schotswiebelen kan al deze informatie wellicht handig zijn.
De symbolen van Teletekst zijn te vinden op pag. 725.
Wie weet hoe het allemaal werkt en waar het is te vinden, ontleent daar in de praktijk een deel van zijn aanzien aan.

IJskaarten in Duitsland en België
Sommige dingen als het aangeven van brughoogtes doet Duitsland aanzienlijk slechter dan Nederland, maar het aangeven van ijsdiktes en de bevaarbaarheid van vaarwegen gaat onze Oosterburen beter af. De informatie staat vindbaar, overzichtelijk en begrijpelijk gepresenteerd. Het is Deutsche Gründlichkeit pur sang.
België doet het zoals gewoonlijk op zijn eigen manier. Daar kun je in de sectie nieuws doorklikken naar ijsbericht en een excelpamflet met een scala aan kleurcodes downloaden.

Deze algemeen geaccepteerde, niet gestandaardiseerde janboel in het aanbieden van gegevens vergt in de praktijk tijd, omdat symbolen, kleuren en letters die dezelfde informatie weergeven telkens anders moeten worden geïnterpreteerd. Dat is jammer, van het belastinggeld en voor de gebruikers.