Skip to content

Comazuipen, het grootste probleem is het woord

Comazuipen is van alle tijden, maar het woord jaagt angst aan

Comazuipen is van alle tijden, maar het woord jaagt angst aan

Over hoe een woord een verschijnsel beangstigend maakte. Een enorm mediaoffensief is uitgerukt om als hongerige wolven het fenomeen comazuipen weer te geven. Mocht je de meute in de picture geloven, dan zit er zowat geen kind van twaalf nog nuchter op de fiets. De moderne schoolfeestjes zijn veranderd in beerputten gevuld met alcohol, de pauzes zijn veranderd in gelegenheden om met Breezers het promillage in het bloed omhoog te jagen en in de vrije tijd ligt de jeugd lamgezopen in een illegale zuipkeet. Dan komen de cijfers. Het gaat om vijfhonderd jongeren per jaar en ze raken niet echt in coma, want dat is slechts een benaming. Ter informatie, Nederland telt per 18 maart 2010 430 gemeenten. Ondertussen rennen bezorgde ouders met hun straalbezopen kindertjes, lees comazuipers direct naar de eerste hulp en nemen scholen voor de feesten een blaastest af. Dat geeft houvast.

Hoe anders was het ooit. Toen werd je als onwijze jongere uiteraard ladderzat op de bruiloft van een neef. Je werd daarna pedagogisch verantwoord in de auto geduwd, heilzaam in de schuur of badkamer opgeborgen en de volgende morgen gewoon naar school getrapt. ‘Want ‘s avonds flink is ’s morgens ook flink.’
Soms zag je vader dat je stiekem zoop op een feestje. ‘Jij drinkt de hele avond alleen maar Flugel’, zei een kennis tegen zijn dochter. Ze werd uiteraard behoorlijk ziek, maar behoort tien jaar later niet tot het leger alcoholisten of wekt de indruk afgestorven hersencellen te hebben. Ze heeft het zelfs over een leerzame les.

Sinds het kind een managementproject is geworden, is die manier van benadering ondenkbaar. Van alles maakt de moderne maatschappij een SWOT-analyse, waarna de maatschappij gesteund door goedbetaalde clubjes obstakels vakkundig uit de weg ruimt. Dat heeft de maatschappij als hoog opgeleide kenniseconomie geleerd. De vaardigheid te leren van empirische ervaringen en een verbijsterde directe omgeving, is kinderen door de standaard gang naar het ziekenhuis afgenomen. De verkrijgbaarheid van drank heeft het eigen verantwoordelijkheidsbesef van de jongere en zijn omgeving verdrongen van de eerste plaats. Het is een verlies.

8 Comments

  1. Norbert wrote:

    Och ja, ik was dertien en we hadden op vrijdagavond een schoolfeest. Een vriendje van mij wist een oudere jongen zo gek te krijgen dat hij bier en wijn voor ons haalde. We zopen ons laveloos en eindigden voor het toilet. Onze ouders werden gebeld en we werden de auto ingeschopt. Uit de verhalen weet ik dat mijn moeder naast me zat met een emmer en me vast hield in mijn haar, zodat ik er niet naast kotste. De volgende morgen bonste mijn vader op de deur van de kelder. Ik moest voetballen. Halfdood stond ik op het veld en iedereen wilde weten hoe het kwam. Toen ik terugwas van voetballen kon ik de emmer schoonmaken en de kelder. Maanden later zei iedereen nog Norbert pilsje?. Nooit van mijn leven ben ik met drank nog een keer zover gegaan.

    Toch begrijp ik die ouders wel. Als je je kind naar het ziekenhuis brengt dan zit je zelf niet met de gevolgen als kots. Er komt een gespecialiseerd hulpteam en je hoeft er zelf weinig aan te doen.

    Friday, April 23, 2010 at 8:48 am | Permalink
  2. Norbert wrote:

    Ik schrik er trouwens wel van dat Nederland 430 gemeentes heeft. Het betekent dat het jaarlijks nog niet gaat om 2 kinderen per gemeente. Moet je daarvoor zoveel belastinggeld gebruiken?

    Friday, April 23, 2010 at 8:51 am | Permalink
  3. Roos wrote:

    Je hebt gelijk, maar voor ons als ouders is het moeilijk. Onze zoon van 15 werd stomdronken op een schoolfeest. We werden gebeld dat hij aan het comazuipen was gegaan. Ik schrok me dood. Mijn man en ik erheen. Mijn man vond dat hij gewoon lam was en dacht dat het met een nachtje in de schuur wel opgelost was. School drong erop aan om toch even langs de eerste hulp te gaan, want hersenschade lag zo op de loer en comazuipen was een groot maatschappelijk probleem. Wij naar het ziekenhuis, daar werd bloed geprikt en hij mocht een nachtje blijven. De volgende morgen kwamen we hem ophalen. Ze hadden hem vocht toegediend, zodat hij minder hoofdpijn had en iedereen was erg lief tegen hem geweest enz. We kregen foldertjes mee en hij moest zich een week later melden voor een gespreksgroep. Daar gaf hij aan dat het stom was en nog nooit was voorgekomen en dat hij ook geen plannen had om het weer te laten gebeuren. Toch moest hij er zoveel avonden zitten, omdat de juffrouw wordt betaald per aantal kinderen. Kosten nog moeite wordt gespaard om dit soort incidenten uit te melken. Nu werk ik in de bejaardenzorg en ik zie wat voor tekorten daar zijn. Het klopt niet dat er voor dit fenomeen zoveel geld en aandacht beschikbaar is. Ouders moeten gewoon zelf in de rotzooi zitten als hun kinderen teveel drinken in plaats van ze in het ziekenhuis te brengen en er zelf geen last van te hebben.

    Friday, April 23, 2010 at 9:27 am | Permalink
  4. Jozef wrote:

    Het is de ophef niet waard als het om zo weinig kinderen gaat. Het grootste probleem is dat het nu zichtbaar is door de beschikbare media. In mijn HBStijd ging er elk schoolfeest wel een te ver. Ja en ook toen werd je de schuur ingeschopt.

    Friday, April 23, 2010 at 11:45 am | Permalink
  5. Me! wrote:

    Toch zit er wel wat in. Wij moesten vroeger om 12 uur thuis zijn. Momenteel begint het dan voor de jeugd pas. En indrinken, van dat fenomeen hadden wij vroeger nog nooit gehoord. trouwens, de plaatselijke super en de drankenhandel wisten wel wie je was…

    Friday, April 23, 2010 at 12:02 pm | Permalink
  6. Jozef wrote:

    @ME!
    Op mijn HBS waren de schoolfeesten om 24.00 afgelopen, toch was er altijd wel eentje die laveloos over de fietsendrager naar huis ging. Ik zat in Den-Haag op de HBS.

    Friday, April 23, 2010 at 6:04 pm | Permalink
  7. Renesmurf wrote:

    Elk geval is er eentje teveel natuurlijk.
    En de ene keer is drugs heel erg, en nu is alcohol weer even de schuldige.
    Het is allemaal wat, een beetje relativeren is er niet altijd meer bij.

    Friday, April 23, 2010 at 11:57 pm | Permalink
  8. Koos H. wrote:

    Soms denk ik dat onze maatschappij vergeten is hoe met kinderen om te gaan. De maatschappij verwacht dat kinderen vooral niet lastig zijn, eigenlijk het liefste niet aanwezig. Zodat wij als volwassenen allemaal door kunnen gaan met alles wat we liever doen, dan kinderen opvoeden. Hoe moet je later nu in godsnaam omgaan met bedreigingen als die in je jeugd allemaal zijn geëlimineerd?

    Saturday, April 24, 2010 at 11:07 am | Permalink